Αρχαιολογικές Θέσεις

Άλος Θεσσαλίας

Την αρχαία Άλο, αρχικά αναφέρει ο ομηρικός Κατάλογος των Νέων, ενώ τη λέξη «Αλεύς» συναντάμε στο Δημοσθένη, σε επιγραφές και νομίσματα του 4ου και 3ου αιώνα π.Χ , όπως και εναλλακτικά «Αλούσιος» και «Άλιος» κυρίως σε ύστερα κείμενα. Τους κλασικούς χρόνους χαρακτηρίζεται ως «πόλις» από το Δημοσθένη και βρίσκεται στην Αχαΐα σε παράκτια περιοχή. Από τον Ηρόδοτο γίνεται γνωστή και η ύπαρξη ενός ιερού αφιερωμένο στο Δία Λαφύστιο, ενώ ο Στράβων ονομάζει τη πόλη «ο Άλος», « Άλος Αχαϊκή» αλλά και «Χλίος».

Περισσότερα

Αρχαία Μεσσήνη

Η θέση της αρχαίας Μεσσήνης εντοπίζεται στο ΝΔ τμήμα της Πελοπονήσου, στη σημερινή θέση Μαυρομάτι. Τα πρώτα δείγματα κατοίκησης στην αρχαία Μεσσήνη χρονολογούνται από την ανώτερη παλαιολιθική περίοδο (26000-9000 π.Χ). Μεγάλη ανάπτυξη σημειώνει καθ’ όλη τη διάρκεια της Εποχής του Χαλκού από το 3200 ως και το 1050 π.Χ, δίνοντας μια σειρά μεγάλων αρχιτεκτονικών δειγμάτων όπως είναι το πρωτοελλαδικό μέγαρο στα Ακροβίτικα, ο μεσοελλαδικός οικισμός στο Μάλλι και το μυκηναϊκό ανάκτορο του Νέστορος στον Άνω Εγκλιανό.

Περισσότερα

Ήλιδα Ηλείας

Η Ήλιδα ή Ήλις υπήρξε μια από τις σημαντικότερες πόλεις του αρχαίου κόσμου. Υπήρξε η μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσα της ομώνυμης πόλης-κράτους. Ο χώρος της παρουσιάζει ένα ευρύ φάσμα κατοίκησης που διήρκησε με μικρά κενά από τις αρχές περίπου της μέσης Παλαιολιθικής περιόδου (130000/120000 ΠΠ) έως και το τέλος της πρωτοβυζαντινής περιόδου (7ος αι. μ.Χ.), κατά την οποία η πόλη εγκαταλείπεται. Μυθικός ιδρυτής της Ήλιδας έχει θεωρηθεί ο Αιτωλός Όξυλος (12ος – 11ος αι. π.Χ.).

Περισσότερα

Ηραία Αρκαδίας

Οι γνώσεις μας για την ιστορική διαδρομή της περιοχής όπου εδραζόταν η αρχαία πόλη Ηραία της Αρκαδίας παραμένουν ως σήμερα αποσπασματικές. Όποιες πληροφορίες έχουμε για την αρχαία Ηραία προέρχονται περισσότερο από γραπτές μαρτυρίες και περιηγήσεις, παρά από τα αποτελέσματα ανασκαφών. Στο πλαίσιο των περιηγήσεών του στην Αρκαδία ο Παυσανίας (8.26.1-4) υπήρξε ο πρώτος που έκανε αναφορά στην πόλη της αρχαίας Ηραίας. Στις αρχές του 19ου αι. ο Martin Leake ακολούθησε το οδοιπορικό του Παυσανία.

Περισσότερα

Μαντίνεια Αρκαδίας

Η αρχαία Μαντίνεια ιδρύθηκε κάποια στιγμή στους ύστερους Αρχαϊκούς χρόνους ή στην πρώιμη Κλασική περίοδο. Η ακριβής ημερομηνία ίδρυσής της δεν είναι βέβαιη. Κοντά στον αρχαιολογικό χώρο της αρχαίας Μαντίνειας βρίσκεται ο λόφος Γκορτσούλι, στη θέση του οποίου εντοπίστηκε εκτεταμένος οικισμός και ακρόπολη Πρωτοελλαδικών χρόνων. Στους αρχαϊκούς χρόνους η πόλη μεταφέρθηκε στον επίπεδο χώρο, δηλαδή στη θέση του σημερινού αρχαιολογικού χώρου της αρχαίας Μαντίνειας. Η πόλη παρουσιάζει δύο περιόδους κατοίκησης: η μία ολοκληρώνεται στον διοικισμό του 385 π.Χ., όταν καταστράφηκε από τους Σπαρτιάτες και εγκαταλήφθηκε, ενώ η δεύτερη επανίδρυση της πόλης τοποθετείται με ασφάλεια στη χρονιά 370 π.Χ. Μετά το δεύτερο συνοικισμό η πόλη παρουσιάζει συνεχή κατοίκηση μέχρι τον 6ο ή τον 7ο αι. π.Χ.

Περισσότερα

Ογχηστός Βοιωτίας

Η Ογχηστός, έδρα της ομώνυμης Αμφικτιονίας και πολιτικοθρησκευτικό κέντρο της Βοιωτικής Ομοσπονδίας, είχε κατοικηθεί διαχρονικά από τους προϊστορικούς χρόνους. Το 338 π.Χ. η Ογχηστός έγινε πρωτεύουσα της Ομοσπονδίας των Βοιωτών και ο Ομοσπονδιακός Άρχων αναφέρεται στις πηγές ως ο ‘Αρχων της Ογχηστού’. Η αρχαία πόλη και ο ναός του Ποσειδώνα της Ογχηστού εντοπίζονται στη νοτιοανατολική περιοχή της λίμνης Κοπαϊδας, όπου υπάρχει ένα χαμηλό ύβωμα ανάμεσα στη πεδιάδα της Θήβας και τη Λειβαδιά, από όπου περνούσαν οι θρησκευτικές πομπές προς τους Δελφούς. Όσον αφορά το μέγεθός της πόλης, αυτή έχει θεωρηθεί συγκρίσιμη με τους Δελφούς, τη Δωδώνη, τα Ίσθμια, τη Νεμέα και ίσως και την Ολυμπία.

Περισσότερα

Στύμφαλος

Η πόλη της Στυμφάλου βρίσκεται το βορειοανατολικό τμήμα της Πελοπονήσου. Το τοπωνύμιο «Στύμφαλος» το συναντάμε κυρίως στον Παυσανία αλλά και στον Όμηρο ως «Στύμφηλο». Κοντά στην πόλη, υπάρχει ως σήμερα η λίμνη Στυμφαλία ή «Στυμφηλίς», της οποίας η έκταση μεταβάλλεται. Επίσης, σύμφωνα με τις πηγές η Στύμφαλος ήταν μέλος της Αρκαδικής Συμπολιτείας και πιθανά και της Πελοπονησιακής Συμμαχίας. .

Περισσότερα

Τεγέα Αρκαδίας

Η Τεγέα συνιστά την πιο παλιά και πιο ισχυρή πόλη της αρχαίας Αρκαδίας. Φαίνεται ότι, όπως και η Μαντίνεια, αποτέλεσε την ηγετική πόλη μιας τοπικής συμμαχίας. Το 370 π.Χ., μετά από έναν εμφύλιο πόλεμο που έστειλε στην εξορία 800 ολιγάρχες, η Τεγέα έγινε μέλος της Αρκαδικής Ομοσπονδίας. Ένα σύστημα φυλών, πιθανότατα βασισμένο στην εδαφικότητα, είναι αναγνωρισμένο. Εντούτοις, η οργάνωση και η λειτουργία αυτού του συστήματος παραμένει άγνωστη. Ο Στράβωνας αναφέρει ότι η Τεγέα είχε συνοικιστεί από εννιά δήμους, ενώ ο Παυσανίας διέσωσε τα ονόματα των δήμων. Πρόκειται για τους δήμους Γαρεάτες, Φυλακείς, Καρυάτες, Κορυθείς, Πωταχίδες, Οιάτες, Μανθρείς, Εχένηθεις και Αφειδάντες.

Περισσότερα

Φθιώτιδες Θήβες

Οι Φθιώτιδες Θήβες ανήκαν στην αρχαία Αχαΐα Φθιώτις, μία από τις περίοικες πόλεις της αρχαίας Θεσσαλίας. Σε ό,τι αφορά τον προσδιορισμό της θέσης, ο Άγγλος περιηγητής W.Leake βασισμένος στη μαρτυρία του Στράβωνα, την εντόπισε στο λόφο Κάστρο, στο βόρειο άκρο του Κρόκιου πεδίου, στη σημερινή πεδιάδα του Αλμυρού κοντά στη σύγχρονη κοινότητα Ακέτσι. Το αρχικό τοπωνύμιο της πόλης ήταν Θήβαι οπού σταδιακά μετονομάστηκε σε Φθιώτιδες Θήβες για να ξεχωρίζει από τις Βοιωτικές Θήβες.

Περισσότερα